środa, 5 kwietnia 2017

Wielkopostne spotkanie śpiewacze































10 kwietnia po mszy św. o 20.00 odbędzie się w krypcie Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej, ul. Świętojańska w Warszawie (obok katedry), wielkopostne spotkanie śpiewacze prowadzone przez Filipa Taranienkę. Zapraszamy do modlitwy staropolskimi pieśniami pasyjnymi, zachowanymi w tradycji ustnej oraz w śpiewniku ks. Michała Mioduszewskiego. W spotkaniu weźmie również udział Bractwo Dobrej Śmierci, które poprowadzi swoją tradycyjną modlitwę za zmarłych.

czwartek, 29 grudnia 2016

Siódme otwarte spotkanie






















Bractwo Dobrej Śmierci zaprasza na siódme spotkanie w Sanktuarium M.B. Łaskawej w dniu 3 stycznia, wtorek  o godz. 20.00, otwarte dla wszystkich zainteresowanych.

SPOTKANIE ODWOŁANE, PRZEPRASZAMY
Program:
20.00 Msza święta
21.00 krypta ++ jezuitów: bracka litania za zmarłych i konających, “Dies irae”
21.15 salka w podziemiu: śpiewanie starych hymnów razem z braćmi

Spotkania na Starym Mieście przy Sanktuarium MB Łaskawej odbywają się w każdy pierwszy wtorek miesiąca o godz. 20.00.

wtorek, 29 listopada 2016

W dzień św. Barbary, patronki dobrej śmierci
































Bractwo Dobrej Śmierci – 4 grudnia, niedziela g. 20.00
Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej, oo. jezuici, ul. Świętojańska w Warszawie (obok katedry)

W dzień świętej Barbary, patronki dobrej śmierci, Bractwo obecne będzie na Mszy świętej, odprawionej o godz. 20.00. Po Mszy i Apelu Warszawskim wspólnie zaśpiewamy hymn do świętej Barbary, starą polską pieśń religijną, na melodię śpiewaną do dzisiaj w kościołach wileńskich.
Następne spotkanie z Bractwem – we wtorek 3 stycznia 2017 r. (spotkania na Starym Mieście przy Sanktuarium MB Łaskawej odbywają się w pierwsze wtorki miesiąca o godz. 20.00).

wtorek, 21 czerwca 2016

Artykuł o nas

 Polecamy artykuł brata Jacka w Laboratorium Więzi      http://laboratorium.wiez.pl/

środa, 15 czerwca 2016

Thomas Merton o śmierci


Całe nasze życie powinno być medytacją poświęconą naszej ostatniej i najważniejszej decyzji, jaką jest wybór między życiem a śmiercią.
Wszyscy musimy umrzeć. Jednak postawa, która towarzyszy nam w obliczu śmierci, sprawia, że śmierć staje się wyborem życia lub śmierci.
Jeśli w ciągu życia wybraliśmy życie, wówczas w śmierci przejdziemy od śmierci do życia.

Życie to coś duchowego, a wszystko, co duchowe, odznacza się ciszą i milczeniem. Jeśli duch, który podtrzymywał płomień fizycznego życia, płonący w naszych ciałach, zadbał o to, by karmić się oliwą, którą znaleźć można jedynie w ciszy Bożej miłości, wówczas, mimo że umiera ciało, duch płonie dalej swym własnym płomieniem, karmiąc się tą samą oliwą. Jeżeli jednak duch płonął dzięki oliwie żądzy, egoizmu i pychy, wówczas gdy przyjdzie śmierć, płomień ducha gaśnie razem ze światłem ciała, gdyż w lampie nie ma już oliwy. Musimy się nauczyć oporządzać nasze lampy za życia i napełniać je miłością w milczeniu i ciszy, głosząc i wyznając chwałę Boga po to, by wzmóc naszą miłość, starając się o wzrost miłości innych i ucząc ich dróg pokoju i milczenia.


Jeśli w chwili śmierci śmierć zjawi się jak obcy i nieproszony przybysz,, będzie tak dlatego, że i Chrystus pozostawał dla nas zawsze obcym i nieproszonym przybyszem. Albowiem kiedy przychodzi śmierć, przychodzi też Chrystus, przynosząc z sobą życie wieczne, które nabył dla nas przez swoją śmierć. Tak więc ci, którzy miłują prawdziwe życie, myślą często o śmierci. Ich życie jest pełne milczenia; milczenia będącego zapowiedzią zwycięstwa nad śmiercią. Milczenie bowiem sprawia, że śmierć staje się naszym sługą, a nawet przyjacielem. Myśli i modlitwy, wynikające z milczących rozmyślań o śmierci są niby drzewa rosnące nad płynącą wodą. Są to myśli mocne i potężne, myśli, które przezwyciężyły strach przed niepowodzeniem, ponieważ przezwyciężyły żądze i namiętności.
One to zwracają oblicze naszej duszy ku obliczu Chrystusa.